خلاصه برنامه های درگوشی ها در بخش فارسی بی بی سی

برنامه هفتم: همجنسگرايی،همجنس بازی، مبدل پوشی و تغييرجنسيت

کليه اين حالت ها هم در بين خانم ها وهم در بين آقايان با نسبت های مختلف وجود دارد. بر طبق پژوهش های انجام شده برخی از اين حالت ها ريشه ژنتيکی دارند و برخی ريشه رفتاری، برخی ريشه فيزيولوژيک دارند و برخی ريشه محيطی-اجتماعی. اما اکثر متخصصان بر اين باور هستند که ترکيبی از عوامل ذکر شده در شکل دادن جنسيت فرد، تصور فرد از جنسيتش و کشش جنسی وی تقش دارند.

همجنسگرايی و همجنس بازی: بطور کلی همجنسگرايی به حالتی گفته ميشود که فرد با ديدن و يا تصور کردن جنس موافق لذت جنسی ميبرد اما بدلايل مختلفی از جمله تابوهای اجتماعی موجود در مورد اينگونه رابطه جنسی ، شرايط خانوادگی و اعتقادات مذهبی و یا انتخاب شخصی وغيره هرگز وارد رابطه جنسی با فرد همجنس نشود و شايد بنابر جبر و يا انتخاب حتی با فردی از جنس مخالف ازدواج کند. حالتی که فرد اصلا کششی به جنس مخالف ندارد و رابطه جنسی را با جنس موافق تجربه می کند همجنس بازی خوانده ميشود. حالتی هم در اين بين وجوددارد که فرد کشش جنسی به هر دو جنس دارد اما باز هم ممکن است با هر دو جنس وارد رابطه جنسی بشود و یا نشود. برخی افراد ممکن است پس از ازدواج وداشتن فرزند متوجه ميل خود به جنس موافق بشوند که شرايط سختی را برای فرد و همسرش ايجاد ميکند. مشاوره زوج با يک فرد زبده ميتواند تا حد زيادی به کم کردن تنش کمک کند.

مبدل پوشی: بعضی افراد در خفا و يا علنا لباس های جنس مخالف را می پوشد و خود را در قالب فردی از جنسی مخالف تصور ميکند که به آنها مبدل پوش ميگويند. بنابر يافته های علمی دلايل زير ممکن است در بوجود آمدن ايت حالت موثر باشند: هورمونهای جنس مخالف در اين افراد بيشتر هستند. ساختار مغزی اين افراد بيشتر شبيه جنس مخالف است. در آقايان عدم حضور پدر در زمان رشد و داشتن مادری با شخصيت خيلی قوی هم جزو اين دلايل احتمالی شمرده شده است. اما برای اثبات قطعی هرکدام از موارد ذکر شده تحقیقات بیشتری با تعداد شرکت کننده بیشتری لازم است.

تغيير جنسيت: زمانی که فرد با تزريق هورمون و يا عملهای جراحی و يا هردو از نظر ظاهری به جنس مخالف (برعکس جنسی که با آن به دنيا آمده) تبديل می شود يعنی تغيير جنسيت داده است. این کار ممکن است با توصیه پزشک و یا بر اساس خواست شخص انجام شود.
- در جوامعی که همجنس گرايی و بخصوص همجنس بازی جنبه قانونی ندارد ممکن است افراد همجنس گرا تصمیم بگیرند که با تغيير جنسيت خود موانع اجتماعی را تا حدی شکسته و زندگی جنسی را که آرزو دارند دنبال کنند. اما در برخی مواقع این کار تنها به پیچیدگی مسئله دامن میزند.

برخی ازافراد مبدل پوش هم ممکن است در طول زمان تصميم بگيرند که جنسيت خود را به جنس مخالف تغيير دهند.

افراد دوجنسيتی که ممکن است از نظر ظاهر شبيه جنس مونث و يا مذکر باشند اما از نظر هورمونی تمايل بيشتری به يکی از جنس ها داشته باشند و يا از نظر ظاهری موذب باشند، با توصيه پزشک ممکن است تصميم بگيرند که جنسيت خود را به يکی از جنس ها تغيير دهند.

تا پيش از ۱۸۸۵ ميلادی تصور ميشد که همجنس بازی يک نوع انحراف جنسی است. اما با پيشرفت علم روانپزشکی متخصصان متوجه تفاوتهای رفتاری و روانی اين افراد در مقايسه با افرادی که نسبت به جنس مخالف احساس ميل جنسی دارند شدند. تفاوتهايی مثل نحوه پاسخ دادن اين افراد به محرک های مختلف در مقایسه با افرادی که به جنس مخالف تمایل دارند . بنابراين همجنس گرايی و همجنس بازی جزو گروه ناهنجاری های روانی طبقه بندی شد و متخصصان به درمان اين به اصطلاح بيمارها پرداختند. با پيشرفت علم اعصاب شناسی و دستگاه های تصوير برداری از مغز، علم فيزيولوژی و علم ژنتيک متخصصان تئوری های جدیدی در مورد تفاوتهای ساختار مغزی اين افراد در مقايسه با افرادی که نسبت به جنس مخالف احساس ميل جنسی دارند ارائه دادند. تفاوتهايی چون:

سلولهای قسمت جلويی غده هيپوتالاموس در مغز در افرادی که همجنس باز هستند از مردانی که به جنس مخالف کشش دارند کوچکتر است. اين قسمت از مغز تقش مهمی در تعيين کشش جنسی افراد دارد. بنابراين اين اشخاص نسبت به جنس موافق کشش بيشتری پيدا می کنند. اين مسئله ربطی به قوای فکری اين افراد ندارد. و مطرح است که افراد بزرگی در طول تاريخ همجنس گرا بوده اند از جمله: افلاطون، ميکل آنژو داوينچی.

يک نوع کروموزوم در افراد همجنسگرا بيشتر ديده شده که اين فرضيه ارثی بودن همجنس گرايی را تا حدی تاييد ميکند. اين آزمايشات بر روی برادران دوقلو انجام شده بود.

ساختار مغزی افراد همجنس گرا بيشتر شبيه به ساختار مغزی افراد جنس مخاف است. يعنی مثلا مغز يک مرد همجنس باز بيشتر شبيه مغز يک زن است تا يک مرد.

از طرفی دانشمندان علوم اجتماعی و رفتار شناسی مطرح کرده اند که در بعضی موارد شرايط خانوادگی و اجتماعی افراد را به سمت داشتن رابطه جنسی با جنس موافق سوق ميدهد. به عنوان مثال برای سربازانی که برای مدت زياد به دور از خانواده و جنس مخالف هستند بعضا مکن است اين شرايط پيش بيايد (شواهدی از زندگی سربازان در جنگهای جهانی و غيره در دست است). چنانچه پس از تغيير شرايط فرد به جنس مخالف تمايل نشان دهد به صرف داشتن چندين تجربه جنسی با فرد همجنس، همجنس باز يا همجنس گرا نيست.

اکثر اين پژوهش ها بر روی آقايان همجنسگرا انجام شده اما در حال حاضر بررسی های مفيدی در حال انجام بر روی خانم های همجنسگرا در جريان است. و این نکته هم قابل ذکر است که اکثر این پژوهش ها بر روی اجساد افراد همجنس گرا انجام گرفته که بر اثر بیماری ایدز از دنیا رفته بوده اند که خود این بحث را پیش می آورد که ممکن است به عنوان مثال تغییراتی که در ساختار مغز این افراد مشاهده شده بر اثر بیماری دراز مدت بوده و یا اینکه بر اثر سبک زندگی این افراد ایجاد شده نه به دلیل گرایش جنسی شان.

در سال ۱۹۹۲ سازمان بهداشت جهانی با بدست آوردن استنادات کافی علمی و با توجه به پذیرش جوامع مختلف همجنس بازی را از ليست امراض حذف کرد. اما هنوزدر کشورهای مختلف با افراد همجنسگرا و يا همجنس باز برخوردهای متفاوتی می شود.

جان مانی، پژوهشگر باسابقه در علوم جنسی: " محکوم کردن شخصی که همجنسگرا و يا همجنس باز است مانند اين است که فرد را به راست دست بودن محکوم کنيم". با وجود اينکه با تنبيه و دخالت های پزشکی و روان-درمانی ميشود شخص همجنسگرا را به حالت معمول در جامعه يعنی کشش جنسی نسبت به جنس مخالف وادار کرد اما اينکار مانند اين است که از فردی راست دست بخواهيم که با دست چپ بنويسد.

برنامه هشتم: بیماریهای آمیزشی یا مقاربتی

بیماری مقاربتی، بیماری است که بر اثر داشتن رابطه جنسی بدون محافظت با فرد مبتلا به فرد دیگر منتقل می شود. این کارغالبا از طریق  تبادل مایعات بدن بین فرد مبتلا و فرد سالم اتفاق میافتد. مایعات بدن شامل : خون، بزاق دهان، ترشحات واژن (در زنان) و مایع منی و سایر ترشحات از آلت تناسلی مرد است.

 بیماری های مقاربتی در طول تاریخ وجود داشته و درهر دوره  بر اثر رفتارهای اجتماعی خاص، انواعی از این بیماری ها در مناطق متفاوتی از جهان شیوع بیشتری پیدا می کرده است. اما به دلیل نگرش منفی که در رابطه با طرق انتقال آن وجود داشته هرگز در سطح جامعه و بصورت باز مطرح نشده بودند. در سالهای اولیه دهه هشتاد میلادی با به ثبت رسیدن اولین بیماران مبتلا به ایدزدر آمریکا واین حقیقت که درمانی برای این بیماری وجود نداشت مسئولین به فکر افتادند که جوامع باید از وجود این بیماری و طرق انتقال آن با خبر باشند تا بتوانند از خود محافظت نمایند. بنابراین برنامه های متعددی از طریق رسانه ها به آموزش درباره استفاده از کاندوم و داشتن رابطه جنسی پرخطر پرداختند.

 در سال 1987   با کشف اولین داروی موثر بر ویروس نقص ایمنی اکتسابی (HIV( افراد به پرخطر بودن بیماری ایدز کم توجه شده وهمزمان تاکید رسانه ها نیز از برنامه های آموزشی در این زمینه برداشته شد. امروزه در اکثر برنامه های تلویزیونی و تبلیغی شاهد روابط جنسی پرخطر هستیم. در این برنامه ها افراد به داشتن ارتباط های جنسی کوتاه مدت، باافراد ناشناخته و بدون استفاده از وسایل محافظت کننده چون کاندوم تشویق می شوند ودر انتها نیز شاهد شادی و هیجان بازیگران برنامه تلویزیوی هستیم که با وجود اقدام به برقراری روابط جنسی پرخطر، دچار مسئله حادی نشده اند و به زندگی خود ادامه خواهند داد. این الگوها به همراهی عدم آموزش صحیح جنسی و عواملی از این دست سبب شده که در پنج سال اخیر شاهد رشد صعودی بیماری های  باشیم. برخی از این بیماری ها به سادگی قابل پیشگیری و پس از تشخیص در مدت کوتاهی قابل علاج می با شند. اما همین بیماری ها چنانچه درمان نشوند عواقب تلخی چون نازایی، از کار افتادن اعضای بدن و حتی مرگ را بدنبال خواهند داشت.

هرارتباط جنسی بدون استفاده از کاندوم آلت تناسلی ویا کاندوم دهانی (ورقه ای مثل کاندوم باز شده که در هنگام رابطه جنسی دهانی بر روی تاحیه تناسلی خانم ها کشیده می شود) پر خطر است. حتی اگر فقط برای یک بار باشد.

استفاده از الکل و مواد مخدربخصوص کوکائین و قرص های اکستسی یا اکس بدلیل مختل نمودن قدرت تصمیم گیری در مغز باعث می شود که فرد دست به رفتار های پر خطر بزند. پژوهش ها حاکی از آن است که اکثر افراد در حالت مستی و یا از خود بی خودی پس از مصرف الکل و یا مواد مخدر دچار بارداری ناخواسته و یا ابتلا به بیماری های مقاربتی شده اند.

 بعضی از متخصصان معتقدند که همیشه باید از کاندوم استفاده کرد حتی اگر با یک نفر ارتباط دارید. این مسئله شاید کمی ترسناک باشد بخصوص برای زوج هایی که برای مدتی طولانی با هم زندگی کرده اند. اما متاسفانه همه افراد پایبند به اصول اخلاقی نیستند و ممکن است روابط جنسی خارج ازاین چهارچوب را هم داشته باشند که در این صورت بدلیل اینکه نمی توانند به همسر و یا شریک جنسی شان بگویند که رابطه دیگری داشته اند، حتی اگر متوجه بشوند که به بیماری دچار هستند نمی توانند این قضیه را با او مطرح کنند و این مسئله باعث می شود که بیماری را به شریک جنسی شان انتقال بدهند، بعد خودشان به دنبال درمان بیماریشان بروند و معالجه شوند اما چون شریک جنسی شان هنوز مبتلا است دوباره بیماری را به آنها می دهد و این چرخه معیوب تا زمانی تکرار می شود که زوج، هر دو درمان را دریافت کنند.

در مورد بیماریهایی چون ایدز و هپاتیت طور خاص استفاده از سرنگ مشترک  برای تزریق هم موجب انتقال خون فرد آلوده به فرد سالم می شود. معتادین تزریقی باید بیش از دیگران مراقب این مسئله باشند. همچنین در صورتیکه به دندانپزشک مراجعه کردید  یا برای آزمایش خون یا تزریق به دکتر مراجعه نمودید حتما دقت کنید که سرنگ جدید برای شما باز کنند. دریافت خون به دلایل پزشکی هم می تواند موجب انتقال بیماری باشد اما با کنترلی که امروزه بر روی خون های اهدا شده انجام می شود این راه انتقال بسیار کم است.

علائم زنگ خطر:

-           هرگونه ترشح غیر طبیعی (بو، غلظت و رنگ) از واژن و یا آلت تناسلی

-           هرگونه خونریزی از آلت تناسلی  آقایان و خونریزی بی موقع برای خانم ها که در موقع عادت ماهانه نباشد.

-           درد زیر دل برای آقایان و برای خانم ها در صورتیکه مربوط به عادت ماهانه نباشد

-           درد و یا خونریزی در هنگام برقراری ارتباط جنسی (در برخی موارد علل دیگری دارد اما حتما باید با پزشکتان مشورت کنید)

-           تغییر شکل و یا پوست آلت تناسلی بخصوص در مردان

-           خارش و سوزش در ناحیه تناسلی (حتی پوست رو و یا اطراف آن)

-           سوزش، درد و یا دفع خون در حین ادرار

-           هرگونه برآمدگی غده مانند که در ناحیه تناسلی زیر دست لمس شود. در آقایان بخصوص بیضه ها (بهترین وقت برای معاینه بیضه ها در حمام است زمانی که به شستشوی خود مشغول هستید و کیسه حاوی بیضه ها بدلیل گرمای حمام در حالت استراحت قرار دارد)

توصیه هایی برای اطمینان از سلامتی جنسی:

-           انجام چکاپ پزشکی حداقل سالی یک بار به اضافه انجام تست اسمیر برای خانم هایی که رابطه جنسی دارند.

-           از برقرار کردن رابطه جنسی با افراد مشکوک (فردی که به اعتیادش شک دارید، تاتو دارد، زیورآلاتی چون بینی واره و غیره دارد) و یا کسانی که نمی شناسید خودداری کنید.

-           با افراد متعدد رابطه جنسی برقرار نکنید

-           چنانچه حتی یکی ازعلائمی که در بالا ذکر شد را داشتید فورا به پزشک مراجعه کنید.

-           چنانچه رابطه پر خطر جنسی داشتید یا کاندوم پاره شد، منتظر علائم نشوید فورا به پزشک مراجعه کنید.

-           برای دوستان خارج از کشور، این بار که به دکتر مراجعه کردید از او بخواهید جزوه های آموزشی به شما بدهد. اگر با زبان فارسی راحت تر هستید حتما این را عنوان کنید، حتی اگر دکترتان این مطالب را نداشته باشد می تواند راهنماییتان کند که از کجا آن ها را بدست بیاورید (این جزو وظایف پزشکان و نرس ها است).

-           اگر جواب آزمایشتان مثبت بود، خونسرد باشید. داروها را تا دز آخر و به موقع مصرف کنید. تا زمانی که کاملا درمان نشده اید با هیچ کس ارتباط برقرار نکنید. حتما موضوع را با شریک یا شریک های  جنسی تان مطرح کنید چون حتی اگر واکنش ناخوشایندی ببینید حداقل وظیفه انسانی تان را انجام داده اید. بعضی پزشکان می توانند به شریک جنسی شما دارو بدهند بدون اینکه او بداند که شما مشکلی داشته اید. برای این مسئله با پزشکتان مشورت کنید.

-           برای درمان هر یک از بیماری های ذکر شده نوع آنتی بیوتیک خاصی وجود دارد بنابراین حتما باید دکتر آن ها را تجویز نماید نه دوستان و نه جعبه دارویی که در منزل داریم.

فراموش نکنید که افرادی که در حرفه های پزشکی و یا خدمان درمانی تحصیل میکنند در مورد اخلاق حرفه ای آموزش داده می شوند و اکثرا کار خود را درست انجام میدهند. اما چنانچه با مطرح کردن مشکل خود با برخورد متعصبانه و غیرحرفه ای پزشک، ماما، مسئول داروخانه و یا سایر افرادی که در زمینه خدمات پزشکی و درمانی روبرو شدید، همیشه به یاد داشته باشید که شما کار درست را کرده اید که برای گرفتن کمک به آن ها مراجعه کرده اید و این جزوی از وظیفه آن ها است که بدور از تعصبات شخصی به شما کمک کنند. هرگز بخاطر ترس از برخورد نادرست یک فرد درخواست کمک برای سلامتی تان را به تعویق نیاندازید. بر طبق قانون جدید در ایران درمانگران اجازه ندارند از شما در مورد وضعیت تاهل شما سئوال کنند.

می توانيد سئوالات و نظرات خود را به آدرس الکترونيکی doctorsara@bbc.co.uk بفرستيد و يا با تلفن های ما در لندن ۰۰۴۴۲۰۷۵۵۷۲۵۴۶ و در دوبی 0097143688919 تماس بگيريد و برای ما پيام بگذاريد.

متن برنامه را میتوانید در وب سایت بی بی سی فارسی به آدرس http://www.bbc.co.uk/persian/interactivity/debate/story/2006/07/060714_dr_sara_education.shtml  بخوانید.

 

/ 0 نظر / 31 بازدید