تاريخ نگارش: فروردين1382

من و معلوليت من در يك نگاه

بنام يزدان هستي بخش

دوست عزيز و گرامي‌خواننده، سلام و درود‌هاي گرم مرا پذيرا باشيد .

آنچه كه‌اينجا هست فقط يكي از 25 مطلب وبلاگ آشنايي با يك معلول قطع نخاع است .

آنچه كه خواهيد خواند يك داستان علمي‌تخيلي از ژوول ورن و ياآيزاك آسيموف نيست ، بلكه بنده جسارت نمودهام و برخلاف فرهنگ اصيل و باستاني‌ايران ، مختصري:5369 كلمه از وضعيت خود تعريف نمودهام:
آشنايي با يك معلول قطع نخاع كه........؟!؟!
تاريخ تولد
بنده متولد
17 بهمن 1350 هستم .
تحصيلات
بچه
‌ي درس خواني نبودم، 13 سالي ناپلئوني درس خواندم ،‌اما نتوانستم ديپلم هنرستان فني خود را از هنرستان فني (امام صادق) واقع در ميدان شوش تهران، بگيرم .
چون بچه هيئتي بودم و نماز و روزه
ام ترك نميشد ، نه اهل دود بودم نه اهل عرق .
مشغوليات
براي‌اينكه بتوانم آخر هفته
ها به عشق خود(ماهيگيري، شنا،كوه) بطور كامل برسم ، و براي ‌اينكه بخاطر جيب خرجي وبال گردن پدر نباشم ، بعد از مدرسه كار ميكردم و تمام پولم را خرج خريد وسايل لازمه مي‌نمودم ، پس وقتي براي كارهاي متفرقه نداشتم !؟.
سربازي
بالاخره سرباز شدم . توي
آموزشي منشي گروهان خودمان بودم . بعد از آموزشي محل خدمت يك كارخانه ساخت تسليحات نظامي ‌در غرب تهران تعين شد . صبح ساعت 5 با سرويس مي‌رفتم كارخانه و ساعت 2 با سرويس برمي‌گشتم خانه . كارم يك سال سوراخ كاري لوله‌ي خمپاره‌ي 120 بود با دستگاه‌هاي ( سي ان سي ) و سال دوم را در قسمت كنترل كيفيت كارخانه بودم . دو ماه آخر خدمت سربازي را يك جا به مرخصي رفتم ، در همان روز‌هاي اولين مرخصي بود كه..........
چه شد كه‌اين طوري شد
چون ميانه
اي با علافي و ‌بي‌كاري نداشتم پس اولين كاري كه به بنده پيشنهاد شد قبول نمودم صبح روز دوم كاري يك اتومبيل پيكان كو‌بيد به موتور من و گردن من توسط تنها درخت يك بلوار بزرگ در جنوب غرب تهران شكست و من قطع نخاع شدم .( وقتي من سالم بودم، در ماه محرم و رمضان به هيئت محبين الاعمه در خيابان ري مي‌رفتم آنجا شيخ حسين انصاريان سخنراني مي‌كرد، تعداد زيادي از جانبازان جنگ تحميلي نيز به آنجا مي‌آمدند و من‌اين سئوال را داشتم و مي‌گفتم ‌اينها كه دو پاي سالم دارند چرا روي ويلچر نشسته‌اند . دنيا چقدر كوچك است ، صبح روز سه شنبه 29 صفر 29 مرداد 1372 من در هيئتي بودم كه حاج منصور ارضي در آنجا زيارت عاشورا ميخواند آخر مراسم حاج منصور گفت: محرم و صفر هم تمام شد ، چه كسي ميداند سال‌ آينده ‌اين موقع چگونه و كجا است !!! بله يك ساعت بعد از آن مراسم بود كه من تصادف نمودم ، اكنون مدتها است كه ميدانم كه چرا آن جانبازان با دو پاي سالم روي ويلچير مينشستند ) .
قطع نخاع يعني چه؟!؟
وقتي كه ستون فقرات هر مهره داري دچار شكستگي شود و به صورت كاملا علمي‌، به او كمك
نشود كمترين عارضه كه پيش خواهد ‌آمد جراهت نخاع است. كمترين عارضه‌ي ناشي از كوچكترين آسيب نخاعي از دست دادن توانايي زاد آوري و باروري است . نخاع از هر جا كه آسيب ‌ببيند از همانجا به پايين كليه‌ي ‌اندام‌هاي ارادي و نيمه ارادي و حتي غير ارادي از كار ميافتند . ماهيچه‌هاي‌اندام فلج به شدت تحليل ميروند . كف پا‌ها قوسي شكل ميشوند . بعضي‌ها پنجه‌هاي دستشان جمع ميشود . يك آدم قطع يا ضايعه نخاعي معمولا ، كنترل ادرار و مدفوع خود را از دست ميدهد ، حس لامسه ، حس گرما و سرما و حس درد را از دست مي‌دهد ، توانايي جنسي را از دست مي‌دهد ، و..... .. مثلا اگر آسيب مثل آقاي پارسا فوتباليست و يا آن كشتي گير قمي‌، آسيب از مهره‌هاي بالايي گردن باشد (مهره‌ي اطلس) حتي شخص حركت چشم‌ها ،حركت دهان و تكلم و دستگاه تنفسي خود را نيز نمي‌تواند كنترل نمايد . يك انسان قطع نخاع ممكن است كه خيلي از توانايي‌ها ي خود را از دست بدهد ‌اما مغز كه از كار نمي‌افتد . وقتي كه بندگان ‌ايزد متعال نيرويي را از دست ميدهند ، پروردگار عالميان نيروهاي ديگري را جايگزين آن مي‌نمايد
فراموشي
به راه رفتن فكر كنيد
آيا مي‌توانيد راه رفتن را توصيف كنيد ؟؟ آدمي ‌كه بر اثر آسيب ديدگي نخاع فلج مي‌شود راه رفتن را فراموش مي‌كند ، و هر چه به آن فكر كند ، هيچ تاثيري در ياد آوري ‌اين عمل ساده ندارد .
خواب
 هر فردي كه فعاليت جسماني نداشته باشد، خيلي خسته نمي‌شود و خسته نشدن باعث كم خوا‌‌بي‌مي‌شود . من شخصا در اوج خستگي و كم خوا‌‌بي‌‌‌بيشتر از 5 ساعت نمي‌توانم بخوابم . هر وقت كه من خيلي خسته باشم و خيلي خواب
‌آلو باشم ، وقتي كه خواب مي‌‌بينم صداي اطراف و اشخاص درون خواب را مي‌شنوم ولي نمي‌توانم چشم باز كنم و اطراف خود را ‌ببينم . توي خواب‌هايي كه من مي‌‌بينم مشكل جسماني من هر بار به نوعي منعكس است .
يك تجربه
جنس مذكر از بعد از بلوغ ، به اقتضاي نياز بدنشان ، گاه گداري خواب‌هاي سكسي مي‌‌بينند و بدن جنس به ظاهر قوي!! با تخليه‌ي هورمون‌هاي انباشته شده در بدن ، به آن خواب پاسخ مقتضي را مي‌دهد . خوب كجاي
‌اين جالب است ؟؟ شما به قدرت ‌بي‌نهايت مغز فكر كنيد، من از روزي كه گرفتار آسيب نخاعي شدم هرگز خوا‌‌بي ‌نديدهام كه توي آن حتي جنس مونث باشد!! چه به رسد به‌اينكه....... . من فكر مي‌كنم كه چون مغز مي‌داند كه بدن من عاري از آن گونه مواد زائد است پس ‌بي‌خود سر خودش را شلوغ نمي‌كند .
در ‌بيمارستان
از همان روز به مدت شش ماه در سه ‌بيمارستان بستري بودم .
10 روز در ‌بيمارستان فياض بخش بستري بودم . آدم نامرد همه جا و در همه لباس هست ، در آن روز‌هاي سخت براي من و خانواده‌ي من، يك دكتر نامرد(فرودي) پول پرست و از معرفت و انسانيت به دور از احساسات خانواده‌ي من به نفع منافع شخصي خود و دوستانش سو استفاده نمود و با قول به خوب نمودن من، من را در ‌بيمارستان( تهران) بستري نمود . درآن ‌بيمارستان ابتدا مرا در بخش مراقبت‌هاي ويژه بستري كردند و به بهانه
‌ي ‌اينكه دربخش تخت خالي ندارند مرا روي يك تخت كوچك خواباندند و پاي مرا روي ميز نهار خوري گذاشتند. دكترمعالج ، برخلاف قوانين علم طب و پرستاري دستور مي‌دهد كه پرستارها كوچكترين حركتي به بدن من ندهند كه متعاقب ‌‌بي‌حركتي پاشنه‌ي پاها و  زير كمر، بالاي باسن من دچار زخم فشاري بستر شد از عوارض ‌اينگونه زخمها عفونت و تب و لرز است . پرستارها براي كاستن از شدت تب و لرز من قالب‌هاي يخ را روي بدن من مي‌گذاشتند و روتختي خيس روي بدن من مي‌كشيدند و با داروهاي مسكن و خواب آور مرا به خانواده‌ام آرام نشان مي‌دادند . 20 روز‌ اينگونه در ICU گذشت سپس مرا به بخش عادي منتقل كردند، زخم بستر و عفونت بدنم را در برگرفته بود مرتب به من آمپول‌هاي آنتي ‌بيوتيكي تزريق مي‌كردند (خانواده‌ي جنتامايسين) كه اصلا تجويز‌ اينگونه داروها براي ‌بيماران ضايه نخاعي ممنوع مي‌باشد. ( آن داروها روي كليه‌ها و گوشهاي من اثر گذاشتند و اكنون از عوارض آن داروها يك لحظه آسايش ندارم ). در آن ‌بيمارستان خراب شده آنقدر بلا سر من آوردند كه تمام مشكلات فراواني كه من اكنون دارم ناشي از آن دوران است .
بعد از‌اينكه در ‌بيمارستان تهران تمام پشت من به دليل ‌‌بي‌حركتي و بد بودن تشك ‌بيمارستان، زخم بستر گرفت ، براي درمان زخمهاي پشتم به ‌بيمارستان ياسر منتقل شدم . در
‌اين ‌بيمارستان ابتدا گوشت‌هاي گنديده‌ي زخم‌هاي پشت من را تراشيدند سپس پوستم را از جهات مختلف كشيدند و به هم كوك زدند .40 روزي هم آنجا بستري بودم تا بالا خره به خانه منتقل شدم .

در منزل
چون تمام پشت من پر از جاي زخم‌هاي بود كه براي ترميم شدن كامل نياز به زماني بسيار طولاني پس مجبور بودم كه تمام وقت به روي سينه بخوابم .
عجيب
‌اما واقعي
من 2 سال به روي سينه روي يك تشك خوشخواب فنري خوا‌بيدم كه جاي زخم‌هاي روي پشتم خوب شود . چون من به ناچار بايد از سوند براي دفع ادرار استفاده مي‌كردم ، پس به مدت طولاني به روي سينه خوا‌بيدن من ، باعث گرديد كه من گرفتار سوراخ شدگي مجراي ادرار شوم . ( اشتباه كار آنجا بود كه به دليل نا آگاه بودن، من روي تشك فنري خوا‌بيدم ، براي يك فرد كه دچار ضايعه‌ي نخاعي مي‌شود از همه چيز مهم
تر تشك اوست . تشك‌هاي ‌بيمارستاني اصلا به درد نمي‌خورند ، تشك فردي كه به هر دليل قدرت حركت خود را از دست مي‌دهد و تمام مدت را بايد بدون حركت در بستر باشد بايد از جنس ابر فشرده و حداقل ضخامت آن 20 سانت باشد ، بدون روكش پلاستيكي . در غير ‌اين صورت ‌بيمار مرتب گرفتار زخم بستر مي‌شود ) باز هم دكتر و ‌بيمارستان و........
عمل ترميم (فيستول مجرا)
بار اول عملي كه دو ماه به طول كشيده بود ناموفق بود ، پس دو باره عمل شدم .
‌اين عمل به‌اين صورت انجام مي‌شود كه ابتدا زير شكم و روي مثانه را سوراخ مي‌كنند ، سپس درون ‌اين سوراخ يك سوند كار مي‌گذارند كه مسير خروج ادرار عوض شود ، آنگاه محلي كه سوراخ شدگي داشته را مي‌تراشند و بخيه مي‌زنند و با تجويز دارو و گذشت زمان 60 روزي به انتظار بهبود مي‌نشينند .‌اين بار هم دو ماه انتظار‌اما بالاخره نتيجه‌ي كار مثبت بود و از مشكل دور شدم .
كاندوم و سود و زيان آن
از‌اين به بعد ديگر نيازي به استفاده از سوند نداشتم و از كاندوم براي دفع ادرار استفاده مي‌كردم . اشتباه نشود ،‌اين كاندوم با آن كاندوم پيشگيري بسيار تفاوت دارد . استفاده از كاندوم گر چه كمي‌سخت است ،‌اما زود لم استفاده از آن دست شخص خواهد‌
آمد . بزرگترين حسن استفاده از ‌اين وسيله ‌اين است كه مثل سوند باعث تشويش خاطر شخص نمي‌شود . اما معمولا كاندم شل مي‌شود و از جاي خود خارج و مقداري به جلو مي‌آيد . در صورت پيش‌ آمدن چنين وضعيتي ، حتما بايد كاندوم را عوض نمود و نگران كاندوم نبود .‌اين وسيله را مي‌توان با آب و صابون خوب شست و خشك نمود و با پودر بچه آن را از حالت چسبندگي خارج نمود و از آن استفاده نمود . كار بران ‌اين وسيله بايد بداند كه ديواره‌هاي كاندوم مملو از ميكروب مي‌شود ، اگر استفاده كننده كاندومي ‌را كه به جلو آمده ، به جاي خود باز گرداند ، ممكن است ميكروب‌ها وارد مجرا و مثانه شوند . اگر‌ اينگونه شود ، مثانه عفونت مي‌كند .
عفونت مثانه
بعد از ورود ميكروب به مثانه ‌بيمار احساس سوزش و عدم تخليه‌ي ادرار مي‌نمايد . تب و لرز و تعرق فراوان نيز ديگر نشانه‌ها هستند . چاره‌ي كار مصرف 14 روز قرص سيپروفلكسيسين است .‌اين قرص‌ها
يك خاصيت دارند و صد زيان .
ناخن
يكي از مهم ترين كارهايي كه خانواده يك آدم قطع نخاع بايد انجام بدهد ، كوتاه كردن به موقع ناخن‌هاي فرد مفلوج مي‌باشد ، بخصوص ناخن پاها كه اگر در
‌اين كار كوتاهي و فراموشي پيش‌ آيد كار به عفونت و در نهايت كشيدن ناخن مي‌كشد ، چرا كه ناخن‌هاي افرادي كه قطع نخاع مي‌شوند نيز فرم و حالت خود را از دست مي‌دهند و به سادگي وارد گوشت فرد مي‌شوند .
آزمايش و خطا
يواش يواش زندگي برايم به روال عادي نزديك مي‌شد و كم كم به شيوه‌ي آزمايش و خطا ياد مي‌گرفتم كه چگونه بايد كار‌هاي خيلي شخصي خودم را ، خودم انجام دهم ، در دو سه سال اول همه چيز خيلي سخت بود . يك جا ساكن و ‌‌بي‌حركت اجابت مزاج به سختي و در زماني بسيار طولاني ، روي تشك انجام مي‌شد . براي حمام رفتن من ، توي آشپز خانه تخت و تشك مي‌گذاشتند و روي آن را با پلاستيك مي‌پوشاندند و سپس من را توي پتو مي‌گذاشتند و 4 نفري كناره‌هاي پتو را مي‌گرفتند و روي آن تخت در آشپز خانه من را حمام مي‌كردند ،امروز ياد گرفته‌ام كه چگونه از تخت ‌بيمارستاني استفاده كنم ، چگونه با كمك يك نفر روي ويلچير بنشينم و مجددا به روي تخت باز گردم ،‌امروز مي‌دانم كه چگونه با سر گيجه و سياهي رفتن چشم‌هايم روبرو شوم ،‌امروز با خوردن قرص‌هاي ملين (‌بيزاكوديل) سر وقت و در كمترين زمان رفع حاجت مي‌كنم ، هر گاه كه احساس كنم كه به حمام نياز دارم با كمك خانواده روي ويلچير حمام و دستشويي خود مي‌نشينم و به حمام مي‌روم و خودم يك دستي خودم را مي‌شويم .
نظم
يك آدم قطع نخاع بايد همه چيزش نظم و حساب كتاب داشته باشد تا بتواند با تحليل آنچه كه بر او گذشته با مشكلات خود مقابله و از آن به بعد از و قوع مجدد آن مشكل پيشگيري نمايد .
خوردن
بايد دانست كه چه چيزي را كي و به چه‌اندازه بخورد و بلعكس . آب را با يد فراوان و ‌‌بي‌نهايت خورد و اصلا به تشنه نبودن توجه نكرد . مثلا خوردن سير ، سير ترشي ، پياز و غذا‌هاي بودار باعث مي‌شود كه ادرار به شدت بد بو شود و‌اين باعث آزار كساني مي‌شود كه مجبورند كيسه‌ي ادرار شخص را خالي كنند . خوردن ماست يعني زهر
خوردن؟؟ چون موجب يبوست شديد ميشود. ميوه را بايد هر روز خورد بخصوص روز قبل از اجابت مزاج .
بزرگي مثانه
همه چيز به خو‌‌بي
‌داشت پيش ميرفت تا ‌اينكه در دي ماه 1379( 15 ماه رمضان بود) يكي از دوستان زنگ زد و گفت ، دو نفر سينمايي به دنبال شخصي با ويژگي‌هاي شما هستند !! بگم ‌بيان؟؟ گفتيم بگو . خلاصه من هم رفتم حمام و خودم را تر و تميز كردم و ...... بالا خره يك خانم و يك آقاي خوش تيپ ‌آمدند و من را برانداز نمودند و گفتند كه ما مي‌خواهيم كه شما نقش يك سرباز را بازي كني كه در جبهه قطع نخاع شده . ما مي‌خواهيم اتفاقاتي كه در ‌بيمارستان ‌بين او و پرستارش (لعيا زنگنه) روي مي‌دهد را به تصوير بكشيم .خلاصه، من هم نامردي نكردم و حسا‌‌بي ‌مخشان را خوردم(مثل شما) و گفتم من تا جايي كه بتوانم درخدمتم . آنها رفتند و من هم آن روز سرما خردم و آنفلانزا گرفتم . يك درد بسيار شديد و كشنده نيز به زير شكمم افتاد . حتي نمي‌توانستم بنشينم . پدر و برادر گرامي ‌رفتند نزد دكتر معالج من (جناب آقاي نور بالا)‌ ايشان دستور آزمايش ، سونوگرافي و عكس رنگي از كليه و مثانه دادند . آقاي دكتر پس از ملاحضه‌ي آزمايش ، سونو گرافي و عكس رنگي از كليه و مثانه ، فرمودند كه مثانه شما بزرگ شده و ادرار به كليه‌ها پس مي‌زند ، چاره‌ي كار جراحي و برداشتن دريچه‌ي اسپنكتر مثانه مي‌باشد . 25 فروردين 1380 بستري شدم و جراحي انجام شد كه‌ايكاش نمي‌شد !! بعد از سپري شدن يك ماه دوران نقاهت متوجه شدم كه( آقاي دكتر ‌آمد ابرو را درست كند ، چشم را كور نمود) محلي كه دو بار براي ترميم فيستول مجرا جراحي شده بود دوباره زخم شده و مجددا فيستول ‌ايجاد شده . براي درمان و جراحي مجدد نزد جناب آقاي دكتر رفتم ،‌ايشان فرمودند كه چارهاي نيست و بايد با ‌اين عارضه سر كني و براي دفع ادرار از سوند استفاده كني . آن مشكل اكنون نيز با من است . من فكر مي‌كنم كه اگر عمل برداشتن اسپنكتر را انجام نمي‌دادم و بجاي آن مدت زيادي از سوند استفاده مي‌كردم ، اكنون گرفتار سوراخ بودن مجراي ادرار نبودم . متاسفانه اطبا گرامي‌ما مي‌خواهند همه‌ي درد‌ها را با داغ و درفش درمان نمايند .
خاطره
سال 80 وقتي براي عمل به ‌بيمارستان رفته بودم ، روز بستري شدن قبل از هر كاري پرستار بخش
‌آمد تا مشخصات من را روي برگه‌ي پرستاري ثبت كند ، من هم 3 ساعتي بود كه روي ويلچير نشسته بودم و حسا‌‌بي

/ 0 نظر / 14 بازدید