من و معلولیت من در یک نگاه

بنام یزدان هستی بخش

دوست عزیز و گرامی‌خواننده، سلام و درود‌های گرم مرا پذیرا باشید .

آنچه که‌اینجا هست فقط یکی از 25 مطلب وبلاگ آشنایی با یک معلول قطع نخاع است .

آنچه که خواهید خواند یک داستان علمی‌تخیلی از ژوول ورن و یاآیزاک آسیموف نیست ، بلکه بنده جسارت نمودهام و برخلاف فرهنگ اصیل و باستانی‌ایران ، مختصری:5363 کلمه از وضعیت خود تعریف نمودهام:
آشنایی با یک معلول قطع نخاع ........
تاریخ تولد
بنده متولد
17 بهمن 1350 هستم
تحصیلات
بچه
‌ی درس خوانی نبودم، 13 سالی ناپلئونی درس خواندم ،‌اما نتوانستم دیپلم هنرستان فنی خود را از هنرستان فنی (امام صادق) واقع در میدان شوش تهران، بگیرم .
چون بچه هیئتی بودم و نماز و روزه
ام ترک نمیشد ، نه اهل دود بودم نه اهل عرق .
مشغولیات
برای‌اینکه بتوانم آخر هفته
ها به عشق خود(ماهیگیری، شنا،کوه) بطور کامل برسم ، و برای ‌اینکه بخاطر جیب خرجی وبال گردن پدر نباشم ، بعد از مدرسه کار میکردم و تمام پولم را خرج خرید وسایل لازمه می‌نمودم ، پس وقتی برای کارهای متفرقه نداشتم !؟.
سربازی
بالاخره سرباز شدم . توی ‌
آموزشی منشی گروهان خودمان بودم . بعد از آموزشی محل خدمت یک کارخانه ساخت تسلیحات نظامی ‌در غرب تهران تعین شد . صبح ساعت 5 با سرویس می‌رفتم کارخانه و ساعت 2 با سرویس برمی‌گشتم خانه . کارم یک سال سوراخ کاری لوله‌ی خمپاره‌ی 120 بود با دستگاه‌های ( سی ان سی ) و سال دوم را در قسمت کنترل کیفیت کارخانه بودم . دو ماه آخر خدمت سربازی را یک جا به مرخصی رفتم ، در همان روز‌های اولین مرخصی بود که..........
چه شد که‌این طوری شد
چون میانه
ای با علافی و ‌بی‌کاری نداشتم پس اولین کاری که به بنده پیشنهاد شد قبول نمودم صبح روز دوم کاری یک اتومبیل پیکان کو‌بید به موتور من و گردن من توسط تنها درخت یک بلوار بزرگ در جنوب غرب تهران شکست و من قطع نخاع شدم .( وقتی من سالم بودم، در ماه محرم و رمضان به هیئت محبین الاعمه در خیابان ری می‌رفتم آنجا شیخ حسین انصاریان سخنرانی می‌کرد، تعداد زیادی از جانبازان جنگ تحمیلی نیز به آنجا می‌آمدند و من‌این سوال را داشتم و می‌گفتم ‌اینها که دو پای سالم دارند چرا روی ویلچر نشسته‌اند . دنیا چقدر کوچک است ، صبح روز سه شنبه 29 صفر 29 مرداد 1372 من در هیئتی بودم که حاج منصور ارضی در آنجا زیارت عاشورا میخواند آخر مراسم حاج منصور گفت: محرم و صفر هم تمام شد ، چه کسی میداند سال‌ آینده ‌این موقع چگونه و کجا است !!! بله یک ساعت بعد از آن مراسم بود که من تصادف نمودم ، اکنون مدتها است که میدانم که چرا آن جانبازان با دو پای سالم روی ویلچیر مینشستند ) .
قطع نخاع یعنی چه؟!؟
وقتی که ستون فقرات هر مهره داری دچار شکستگی شود و به صورت کاملا علمی‌، به او کمک
نشود کمترین عارضه که پیش خواهد ‌آمد جراهت نخاع است. کمترین عارضه‌ی ناشی از کوچکترین آسیب نخاعی از دست دادن توانایی زاد آوری و باروری است . نخاع از هر جا که آسیب ‌ببیند از همانجا به پایین کلیه‌ی ‌اندام‌های ارادی و نیمه ارادی و حتی غیر ارادی از کار میافتند . ماهیچه‌های‌اندام فلج به شدت تحلیل میروند . کف پا‌ها قوسی شکل میشوند . بعضی‌ها پنجه‌های دستشان جمع میشود . یک آدم قطع یا ضایعه نخاعی معمولا ، کنترل ادرار و مدفوع خود را از دست میدهد ، حس لامسه ، حس گرما و سرما و حس درد را از دست می‌دهد ، توانایی جنسی را از دست می‌دهد ، و..... .. مثلا اگر آسیب مثل آقای پارسا فوتبالیست و یا آن کشتی گیر قمی‌، آسیب از مهره‌های بالایی گردن باشد (مهره‌ی اطلس) حتی شخص حرکت چشم‌ها ،حرکت دهان و تکلم و دستگاه تنفسی خود را نیز نمی‌تواند کنترل نماید . یک انسان قطع نخاع ممکن است که خیلی از توانایی‌ها ی خود را از دست بدهد ‌اما مغز که از کار نمی‌افتد . وقتی که بندگان ‌ایزد متعال نیرویی را از دست میدهند ، پروردگار عالمیان نیروهای دیگری را جایگزین آن می‌نماید
فراموشی
به راه رفتن فکر کنید
آیا می‌توانید راه رفتن را توصیف کنید ؟؟ آدمی ‌که بر اثر آسیب دیدگی نخاع فلج می‌شود راه رفتن را فراموش می‌کند ، و هر چه به آن فکر کند ، هیچ تاثیری در یاد آوری ‌این عمل ساده ندارد .
خواب
 هر فردی که فعالیت جسمانی نداشته باشد، خیلی خسته نمی‌شود و خسته نشدن باعث کم خوا‌‌بی‌می‌شود . من شخصا در اوج خستگی و کم خوا‌‌بی‌‌‌بیشتر از 5 ساعت نمی‌توانم بخوابم . هر وقت که من خیلی خسته باشم و خیلی خواب
‌آلو باشم ، وقتی که خواب می‌‌بینم صدای اطراف و اشخاص درون خواب را می‌شنوم ولی نمی‌توانم چشم باز کنم و اطراف خود را ‌ببینم . توی خواب‌هایی که من می‌‌بینم مشکل جسمانی من هر بار به نوعی منعکس است .
یک تجربه
جنس مذکر از بعد از بلوغ ، به اقتضای نیاز بدنشان ، گاه گداری خواب‌های سکسی می‌‌بینند و بدن جنس به ظاهر قوی!! با تخلیه‌ی هورمون‌های انباشته شده در بدن ، به آن خواب پاسخ مقتضی را می‌دهد . خوب کجای ‌این جالب است ؟؟ شما به قدرت ‌بی‌
نهایت مغز فکر کنید، من از روزی که گرفتار آسیب نخاعی شدم هرگز خوا‌‌بی ‌ندیدهام که توی آن حتی جنس مونث باشد!! چه به رسد به‌اینکه....... . من فکر می‌کنم که چون مغز می‌داند که بدن من عاری از آن گونه مواد زائد است پس ‌بی‌خود سر خودش را شلوغ نمی‌کند .
در ‌بیمارستان
از همان روز به مدت شش ماه در سه ‌بیمارستان بستری بودم .
10 روز در ‌بیمارستان فیاض بخش بستری بودم . آدم نامرد همه جا و در همه لباس هست ، در آن روز‌های سخت برای من و خانواده‌ی من، یک دکتر نامرد(فرودی) پول پرست و از معرفت و انسانیت به دور از احساسات خانواده‌ی من به نفع منافع شخصی خود و دوستانش سو استفاده نمود و با قول به خوب نمودن من، من را در ‌بیمارستان( تهران) بستری نمود . درآن ‌بیمارستان ابتدا مرا در بخش مراقبت‌های ویژه بستری کردند و به بهانه
‌ی ‌اینکه دربخش تخت خالی ندارند مرا روی یک تخت کوچک خواباندند و پای مرا روی میز نهار خوری گذاشتند. دکترمعالج ، برخلاف قوانین علم طب و پرستاری دستور می‌دهد که پرستارها کوچکترین حرکتی به بدن من ندهند که متعاقب ‌‌بی‌حرکتی پاشنه‌ی پاها و  زیر کمر، بالای باسن من دچار زخم فشاری بستر شد از عوارض ‌اینگونه زخمها عفونت و تب و لرز است . پرستارها برای کاستن از شدت تب و لرز من قالب‌های یخ را روی بدن من می‌گذاشتند و روتختی خیس روی بدن من می‌کشیدند و با داروهای مسکن و خواب آور مرا به خانواده‌ام آرام نشان می‌دادند . 20 روز‌ اینگونه در ICU گذشت سپس مرا به بخش عادی منتقل کردند، زخم بستر و عفونت بدنم را در برگرفته بود مرتب به من آمپول‌های آنتی ‌بیوتیکی تزریق می‌کردند (خانواده‌ی جنتامایسین) که اصلا تجویز‌ اینگونه داروها برای ‌بیماران ضایه نخاعی ممنوع می‌باشد. ( آن داروها روی کلیه‌ها و گوشهای من اثر گذاشتند و اکنون از عوارض آن داروها یک لحظه آسایش ندارم ). در آن ‌بیمارستان خراب شده آنقدر بلا سر من آوردند که تمام مشکلات فراوانی که من اکنون دارم ناشی از آن دوران است .
بعد از‌اینکه در ‌بیمارستان تهران تمام پشت من به دلیل ‌‌بی‌حرکتی و بد بودن تشک ‌بیمارستان، زخم بستر گرفت ، برای درمان زخمهای پشتم به ‌بیمارستان یاسر منتقل شدم . در ‌این ‌ب
یمارستان ابتدا گوشت‌های گندیده‌ی زخم‌های پشت من را تراشیدند سپس پوستم را از جهات مختلف کشیدند و به هم کوک زدند .40 روزی هم آنجا بستری بودم تا بالا خره به خانه منتقل شدم .

در منزل
چون تمام پشت من پر از جای زخم‌های بود که برای ترمیم شدن کامل نیاز به زمانی بسیار طولانی پس مجبور بودم که تمام وقت به روی سینه بخوابم .
عجیب
‌اما واقعی
من 2 سال به روی سینه روی یک تشک خوشخواب فنری خوا‌بیدم که جای زخم‌های روی پشتم خوب شود . چون من به ناچار باید از سوند برای دفع ادرار استفاده می‌کردم ، پس به مدت طولانی به روی سینه خوا‌بیدن من ، باعث گردید که من گرفتار سوراخ شدگی مجرای ادرار شوم . ( اشتباه کار آنجا بود که به دلیل نا آگاه بودن، من روی تشک فنری خوا‌بیدم ، برای یک فرد که دچار ضایعه‌ی نخاعی می‌شود از همه چیز مهم
تر تشک اوست . تشک‌های ‌بیمارستانی اصلا به درد نمی‌خورند ، تشک فردی که به هر دلیل قدرت حرکت خود را از دست می‌دهد و تمام مدت را باید بدون حرکت در بستر باشد باید از جنس ابر فشرده و حداقل ضخامت آن 20 سانت باشد ، بدون روکش پلاستیکی . در غیر ‌این صورت ‌بیمار مرتب گرفتار زخم بستر می‌شود ) باز هم دکتر و ‌بیمارستان و........
عمل ترمیم (فیستول مجرا)
بار اول عملی که دو ماه به طول کشیده بود ناموفق بود ، پس دو باره عمل شدم . ‌این عمل به‌این صورت انجام می‌شود که ابتدا
زیر شکم و روی مثانه را سوراخ می‌کنند ، سپس درون ‌این سوراخ یک سوند کار می‌گذارند که مسیر خروج ادرار عوض شود ، آنگاه محلی که سوراخ شدگی داشته را می‌تراشند و بخیه می‌زنند و با تجویز دارو و گذشت زمان 60 روزی به انتظار بهبود می‌نشینند .‌این بار هم دو ماه انتظار‌اما بالاخره نتیجه‌ی کار مثبت بود و از مشکل دور شدم .
کاندوم و سود و زیان آن
از‌این به بعد دیگر نیازی به استفاده از سوند نداشتم و از کاندوم برای دفع ادرار استفاده می‌کردم . اشتباه نشود ،‌این کاندوم با آن کاندوم پیشگیری بسیار تفاوت دارد . استفاده از کاندوم گر چه کمی‌سخت است ،‌اما زود لم استفاده از آن دست شخص خواهد‌
آمد . بزرگترین حسن استفاده از ‌این وسیله ‌این است که مثل سوند باعث تشویش خاطر شخص نمی‌شود . اما معمولا کاندم شل می‌شود و از جای خود خارج و مقداری به جلو می‌آید . در صورت پیش‌ آمدن چنین وضعیتی ، حتما باید کاندوم را عوض نمود و نگران کاندوم نبود .‌این وسیله را می‌توان با آب و صابون خوب شست و خشک نمود و با پودر بچه آن را از حالت چسبندگی خارج نمود و از آن استفاده نمود . کار بران ‌این وسیله باید بداند که دیواره‌های کاندوم مملو از میکروب می‌شود ، اگر استفاده کننده کاندومی ‌را که به جلو ‌آمده ، به جای خود باز گرداند ، ممکن است میکروب‌ها وارد مجرا و مثانه شوند . اگر‌ اینگونه شود ، مثانه عفونت می‌کند .
عفونت مثانه
بعد از ورود میکروب به مثانه ‌بیمار احساس سوزش و عدم تخلیه‌ی ادرار می‌نماید . تب و لرز و تعرق فراوان نیز دیگر نشانه‌ها هستند . چاره‌ی کار مصرف 14 روز قرص سیپروفلکسیسین است .‌این قرص‌ها
یک خاصیت دارند و صد زیان .
ناخن
یکی از مهم ترین کارهایی که خانواده یک آدم قطع نخاع باید انجام بدهد ، کوتاه کردن به موقع ناخن‌های فرد مفلوج می‌باشد ، بخصوص ناخن پاها که اگر در ‌این کار کوتاهی و فراموشی پیش‌
آید کار به عفونت و در نهایت کشیدن ناخن می‌کشد ، چرا که ناخن‌های افرادی که قطع نخاع می‌شوند نیز فرم و حالت خود را از دست می‌دهند و به سادگی وارد گوشت فرد می‌شوند .
آزمایش و خطا
یواش یواش زندگی برایم به روال عادی نزدیک می‌شد و کم کم به شیوه‌ی آزمایش و خطا یاد می‌گرفتم که چگونه باید کار‌های خیلی شخصی خودم را ، خودم انجام دهم ، در دو سه سال اول همه چیز خیلی سخت بود . یک جا ساکن و ‌‌بی‌حرکت اجابت مزاج به سختی و در زمانی بسیار طولانی ، روی تشک انجام می‌شد . برای حمام رفتن من ، توی آشپز خانه تخت و تشک می‌گذاشتند و روی آن را با پلاستیک می‌پوشاندند و سپس من را توی پتو می‌گذاشتند و 4 نفری کناره‌های پتو را می‌گرفتند و روی آن تخت در آشپز خانه من را حمام می‌کردند ،امروز یاد گرفته‌ام که چگونه از تخت ‌بیمارستانی استفاده کنم ، چگونه با کمک یک نفر روی ویلچیر بنشینم و مجددا به روی تخت باز گردم ،‌امروز می‌دانم که چگونه با سر گیجه و سیاهی رفتن چشم‌هایم روبرو شوم ،‌امروز با خوردن قرص‌های ملین (‌بیزاکودیل) سر وقت و در کمترین زمان رفع حاجت می‌کنم ، هر گاه که احساس کنم که به حمام نیاز دارم با کمک خانواده روی ویلچیر حمام و دستشویی خود می‌نشینم و به حمام می‌روم و خودم یک دستی خودم را می‌شویم .
نظم
یک آدم قطع نخاع باید همه چیزش نظم و حساب کتاب داشته باشد تا بتواند با تحلیل آنچه که بر او گذشته با مشکلات خود مقابله و از آن به بعد از و قوع مجدد آن مشکل پیشگیری نماید .
خوردن
باید دانست که چه چیزی را کی و به چه‌اندازه بخورد و بلعکس . آب را با ید فراوان و ‌‌بی‌نهایت خورد و اصلا به تشنه نبودن توجه نکرد . مثلا خوردن سیر ، سیر ترشی ، پیاز و غذا‌های بودار باعث می‌شود که ادرار به شدت بد بو شود و‌این باعث آزار کسانی می‌شود که مجبورند کیسه‌ی ادرار شخص را خالی کنند . خوردن ماست یعنی زهر خوردن
؟؟ چون موجب یبوست شدید میشود. میوه را باید هر روز خورد بخصوص روز قبل از اجابت مزاج .
بزرگی مثانه
همه چیز به خو‌‌بی ‌داشت پیش میرفت تا ‌اینکه در دی ماه 1379( 15 ماه رمضان بود) یکی از دوستان زنگ زد و گفت ، دو نفر سینمایی به دنبال شخصی با ویژگی‌های شما هستند !! بگم ‌بیان؟؟ گفتیم بگو . خلاصه من هم رفتم حمام و خودم را تر و تمیز کردم و ...... بالا خره یک خانم و یک آقای خوش تیپ ‌آمدند و من را برانداز نمودند و گفتند که ما می‌خواهیم که شما نقش یک سرباز را بازی کنی که در جبهه قطع نخاع شده . ما می‌خواهیم اتفاقاتی که در ‌بیمارستان ‌بین او و پرستارش (لعیا زنگنه) روی می‌دهد را به تصویر بکشیم .خلاصه، من هم نامردی نکردم و حسا‌‌بی ‌مخشان را خوردم(مثل شما) و گفتم من تا جایی که بتوانم درخدمتم . آنها رفتند و من هم آن روز سرما خردم و آنفلانزا گرفتم . یک درد بسیار شدید و کشنده نیز به زیر شکمم افتاد . حتی نمی‌توانستم بنشینم . پدر و برادر گرامی ‌رفتند نزد دکتر معالج من (جناب آقای نور بالا)‌ ایشان دستور آزمایش ، سونوگرافی و عکس رنگی از کلیه و مثانه دادند . آقای دکتر پس از ملاحضه‌ی آزمایش ، سونو گرافی و عکس رنگی از کلیه و مثانه ، فرمودند که مثانه شما بزرگ شده و ادرار به کلیه‌ها پس می‌زند ، چاره‌ی کار جراحی و برداشتن دریچه‌ی اسپنکتر مثانه می‌باشد . 25 فروردین 1380 بستری شدم و جراحی انجام شد که‌ای
کاش نمی‌شد !! بعد از سپری شدن یک ماه دوران نقاهت متوجه شدم که( آقای دکتر ‌آمد ابرو را درست کند ، چشم را کور نمود) محلی که دو بار برای ترمیم فیستول مجرا جراحی شده بود دوباره زخم شده و مجددا فیستول ‌ایجاد شده . برای درمان و جراحی مجدد نزد جناب آقای دکتر رفتم ،‌ایشان فرمودند که چارهای نیست و باید با ‌این عارضه سر کنی و برای دفع ادرار از سوند استفاده کنی . آن مشکل اکنون نیز با من است . من فکر می‌کنم که اگر عمل برداشتن اسپنکتر را انجام نمی‌دادم و بجای آن مدت زیادی از سوند استفاده می‌کردم ، اکنون گرفتار سوراخ بودن مجرای ادرار نبودم . متاسفانه اطبا گرامی‌ما می‌خواهند همه‌ی درد‌ها را با داغ و درفش درمان نمایند .
خاطره
سال 80 وقتی برای عمل به ‌بیمارستان رفته بودم ، روز بستری شدن قبل از هر کاری پرستار بخش ‌آمد تا مشخصات من را روی برگ
ه‌ی پرستاری ثبت کند ، من هم 3 ساعتی بود که روی ویلچیر نشسته بودم و حسا‌‌بی ‌خون توی پاهام جمع شده بود . وقتی پرستار بخش اقدام به گرفتن فشار خون من نمود ، به او گفتم: اشتباه گرفتی بابا جان، من که فشار خون ندارم ، گفت چرا؟؟ گفتم آدم فقیر ‌بی‌چاره که فشار خون ندارد . فشار خون مال از ما بهتران است . خلاصه دفعه اول نتوانست فشارم را بگیرد و البته دفعه‌ی دوم و سوم ، ‌بی‌چاره با تعجب فراوان رفت و سرپرستار بخش را آورد ، سر پرستار گفت چی شده ؟؟ گفتم هیچی من باید نیم ساعتی بخوابم که خون‌هایی که در پاهام جمع شدهاند به جریان ‌بیافتد و فشار خونم متعادل گردد .
کمک‌های ما
دوستان بسیار خوب و با معرفتی دا
رم که در روز‌ها و ماه‌ها و سال‌های اولیه‌ی تصادف من، بسیار کمک حال من و خانوده‌ی من بودند و ‌‌بی‌شک من بدون حضور موثر دوستان عزیزم هرگز نمی‌توانستم از آن بحران سخت عبور نمایم .اکنون همگی ازدواج نمودند و گرفتار روزگار شدند . حالا سالی یک بار نوروز که می‌شود برای احوال پرسی و تبریک سال نو (و دریافت عیدی کودکانشان) ، منت بر سر من می‌گذارند و غریب نوازی می‌نمایند و دیدار عزیز می‌کنند . اقوام و فامیل دور و نزدیک خانواده نیز بسیار به ما در‌این سالها محبت نموده‌اند .
خطر
آدم‌هایی که در حال غرق شدن هستند به هر خار و خسی چنگ می‌زنند که زمان غرق شدن خود را به تاخیر ‌بیاندازند . کلاش‌ها همیشه و همه جا در کمین افراد درمانده و از همه جا رانده هستند تا بتوانند در نهایت نا مردی از موقعیت بحرانی آنها سو استفاده نمایند و به م
طامع غیر انسانی خود برسند . معلولان قطع نخاع نیز از همین افراد از همهجا رانده هستند که برای شفا و بازیا‌‌بی ‌سلامت ، خود را به دامان هر کلاشی می‌اندازند . یک روز استاد پرورنده علم می‌شود روز بعد حاج آقا نباتی در دزاشیب و روز بعد یک کلاش دیگر از توی ماهواره سر در می‌آورد ، چرا ؟؟ چون می‌خواهد پول پارو کند . یکی نیست به‌اینها بگوید نامرد ، توی ‌بیمارستان همان روز اول‌ اینها را به‌اندازه‌ی کافی سر کیسه کرده‌اند .
گذشت زمان
لحظه‌ها و ساعت‌ها و روز‌ها به کندی می‌گذشتند ‌اما خیلی سریع 10 سال گذشت . گاهی اوقات برای چند روز پشت سر هم تب و لرز داشتم ، خونریزی از مثانه داشتم . افت فشار خون و سر گیجه فراوان هنگام نشستن روی ویلچیر و........ که همه گذشته
زنگ تفریح (خاطره)
نوروز سال70 رفته بودم جلوی تاتر شهر تهران کفش بخرم ، رفتم تو یک مغازه یک خانواده 5 نفری هم آنجا بود ، ‌‌بی‌مقدمه با صدای بلند گفتم ، ببخشید آقا لطفا از‌این کفش
، شماره‌ی 45 اش را بدین . یک دفعه مغازه مثل بمب از خنده منفجر شد . کلی قرمز و زرد شدم و بالا خره گفتم : خوب تعادل یک قد 194 سانتی را باید یک پای بزرگ حفظ کنه . از آن به بعد اول می‌گفتم یک کفش شماره‌ی 44 ‌بیارین ، بعد می‌گفتم کوچیکه ، لطفا 1 شماره بزرگتر ‌بیارید .
حالا
من ‌بیشتر طول روز و شب را در روی تخت ‌بیمارستانی خود بسر می‌برم ، زمانی حدود 21 ساعت ، من ‌‌بیشتر روز و شب را تنها و ‌‌بی‌کارم ، ‌‌بیشترین کاری که من می‌کنم ‌این است که به هر چیزی که می‌‌بینم و می‌شنوم عمیقا فکر کنم . معمولا نیز یک زمزمه از رادیو
ای که کنار تختم است من را همراهی می‌کند ، 3 ساعت باقی مانده را روی ویلچیر ‌ایرانی خود ، پای کامپیوتر هستم . یکی از سرگرمی‌های من در‌این ساعات شنیدن رادیو‌های ‌ایرانی که از کشورهای مختلف پخش میشود ( ترکیه ، ژاپن ، کویت ، آلمان ، فرانسه ،‌امریکا ، روسیه ، و... .) است . البته شاید به بعضی‌ها هفتهای ، ماهی یکبار سر بزنم . به موزیک‌های با انرژی علاقه دارم مثل : کارلوس سانتانا ، کنی جی ، جیب سی کینگ ، مرایاه کری ، ویدنی هیستون ، تونی برکستون ، سلین دیان ، شایانا توین ، شکیرا ، مادونا خانوم که کار‌های آخرش عالی‌اند و .... . از خودی‌ها استاد شجریان ، شهرام ناظری و محمد نوری و گروه کامکارها و حمیرا ، ‌بی‌ژن مرتضوی ، پرویز رحمان پناه ،‌هایده ،‌اندی ، ا‌‌بی‌، بعضی آهنگ‌های شاد‌اینها ، معین ، مهرداد آسمانی ،‌امید ، سیاوش شمس ، کوروس ، منصور ، و گروه سندی بخصوص کارهای بندری آنها و همه‌ی خواننده‌ها . معمولا موزیک شاد را برای خروج از حالت کسالت با صدای بلند گوش می‌کنم . شنیدن موزیکی که خون آدم را به جوش آورد بدون هیچ گونه عکس العمل بدنی ....... . گاهی نیز همین دلیل باعث می‌شود که اشک پنهانی و ‌‌بی‌اجازه تا پشت دروازه‌ی دیدگان پیشروی کند ،‌اما اجازه‌ی خروج به آن نمی‌دهم . و‌ اما برنامه‌های سیما : به‌این کارتون‌ها همیشه علاقه دارم: رامکال ، بابا لنگ دراز ، هکل بری فین ، تام سایر ،‌هایدی ، خانواده‌ی دکتر ارنست ، کلاه قرمزی و پسر خاله ، سنجد جون ، اوستا ادر نجار و ووروجک و تمام فیلم‌هایی که جوانان و نوجوانان خارجی بازی می‌کنند . از فیلم و سریال‌های‌ایرانی کمتر خوشم ‌میاد ، چرا که همه آنها مصنوعی هستند . همسران ، خانه سبز ، اولای زیر آسمان شهر و بدون شهر و همه طنز‌های مهران مدیری را دوست داشتم . بنده بسیار به فیلم‌های مستندی که منطقه ، شهر و یا کشور نا شناخته‌ای را معرفی می‌کند خیلی علاقه دارم . من تمام برنامه‌های ‌آموزش آشپزی را دوست دارم و با دقت به آنها توجه می‌کنم . بنده ، برای خالی نبودن عریضه یه 2 سالی به برنامه‌های ماهواره‌ی عرب نگاه می‌کردم ،‌اما 4 سالی می‌شود که به برنامه‌های ماهواره‌ی ترکیه نگاه می‌کنم . زبان ترکی استانبولی خیلی سهل و آسان است ، آدم‌های با هوش مثل شما خیلی زود می‌توانند آن را ‌بیا

/ 0 نظر / 153 بازدید